بررسی هنری-شهودی آیه‌ی 69 سوره‌ی زُمر از کتاب قرآن مجید (بر اساس دیدگاهی اشراقی)

چکیده

خلاصه‌کردن کُتُبِ الهی نظیرِ قرآن؛ هنر نیست اما بیشتر فهمیدنش قطعاً زیباست و همین‌جمله دراین پژوهش سببِ آن شد تا به دغدغه‌ئی رسیده خاص! که اتفاقاً ریشه در سُنت‌های ما هم داشته‌است (مایِ ایرانی) اما به دلایلِ مختلف دراین جهان معاصر گویا باز از یاد رفته‌است (به مثابه گوش‌دادنِ به وحی از عالمِ باطن و فرشتگان). درک و سنتی که به او ادبیاتِ شهودی میگویند و باور به "روحی قدسی" در او رکنِ اول است و سپس همینها را که با یک مصداق جویی‌ِ حساس نگارندگان دنبال کردند؟ آنان را به جایگاهی رسانده تا با بررسی یک قسمتِ دیگر از همین کتابِ پیشذکر (یعنی قرآن) با نورِ سوره‌ی "زُمر" ببیند که بعد از گذشتِ قرنها لیکن چطور این مهم هنوز سخنانی سیّال و بدیع دارد و به فرمی واضح‌تر خواستِ ما در اینجا توأمان خوانشی هرمنوتیکی از واژه‌ی "اشراقِ" به کار رفته در قرآن است (الزمر) ضمنِ البته تداوم و گرامی‌داشتی از آرایِ شخصِ سهروردی. کار ما در اینجا توصیفی-تحلیلی، کتابخانه‌ئی و خصوصاً میدانی است (تجربه‌محور) و همواره خواهانِ آن بوده تا کیفی-کاربردی واقع‌گردد و پس از گُذر از یک حجمه‌ی شِگَرف بتوانیم دست‌کم یک ترجمه‌ی کوچک و خاص باز برای بند 69 از سوره زمر ارائه کنیم. با تداوم این نظیر پژوهش (پداگوژیکی) امیدواریم یکی دیگر از سُنت‌های پسندیده‌یِ ایرانی را احیاء و همواره با ارائه‌ِ اسنادی بیشمار سببی تازه در پیوندِ علم و هنر باشیم (در دوستی با دین و مُخْلَصِ در ایمان). اُمید که مفید واقع گردد..