تحلیل کارگفتی دعا در قرآن کریم با تاکید بر مبانی تربیتی آن

Abstract

پژوهش­های بین رشته­ای در حیطه قرآن­کریم و بررسی پیرامون آن، مستلزم کاوش در دستاوردهای علوم گوناگون و استفاده از اشارات قرآنی و دریافت نسبت بین آموزه­های آن با این علوم است. زبان­شناسی را توانسته یکی از این علوم برشمرد که کاربردهای گوناگون در علوم انسانی داشته و در حیطه پژوهش­های قرآنی نیز جایگاه خاص یافته است مانند رویکردهای این دانش در ساحت و حیطه قرآن که تاکنون کمتر بدان اشاره شده، زبان­شناسی شناختی است.  این دانش رویکردی داشته که به زبان به صورت وسیله­ای برای کشف نظام شناختی انسان اندیشیده و یکی از شاخه­های زبان­شناسی معاصر است که روش­های نوینی را در راستای تحلیل متون گوناگون، مانند متون دینی و مخصوصا قرآن­کریم ایجاد کرده و از اشکالات احتمالی مفسرین در راستای هر تعبیری به تعبیر دیگر ممانعت نموده و آن­ها را به این امر سوق داده که مفهوم­سازی پنهان در هر تعبیر قرآنی را آن­گونه که هست، کسب کند.