نقش انسان‌شناسی اخلاقی در پرورش مهارت‌های اجتماعی: مطالعه موردی بر پایه نظریه‌های ژرژ باتای و امانوئل لویناس

چکیده

در دنیای امروز که چالش‌های اخلاقی و اجتماعی پیچیده‌تر شده‌اند، نظام‌های آموزشی نیازمند برنامه‌هایی هستند که نه تنها به انتقال دانش بپردازند، بلکه پرورش فضایل اخلاقی و مهارت‌های اجتماعی را نیز در اولویت قرار دهند. آموزش رفتارهای اخلاقی به افراد از اهمیت بالایی برخوردار بوده و از روش‌های مؤثر در آموزش مهارت‌های اجتماعی و تقویت تعاملات اجتماعی میان افراد جامعه می‌گردد. در مقالة حاضر به بررسی آرا و نظرات دو تن از برجسته‌ترین فیلسوفان دوران مدرن غرب یعنی نظریه‌های ژرژ تابای و امانوئل لویناس در باب مسائل اخلاقی خواهیم پرداخت. از میان روش‌های مطالعه تطبیقی، روش جرج بردی که شامل چهار مرحله توصیف، تفسیر، همجواری و مقایسه، استفاده شده است. تحلیل یافته‌ها نشان می‌دهد به طور کلی می‌توان بیان نمود که هر دوی این فیلسوف به انسان به عنوان موجودی اخلاقی اشاره دارند و هر انسان اخلاقی با «دیگری» و «اجتماع» در ارتباط است. همچنین از جهاتی دیگر اختلاف نظر دارند؛ لویناس معتقد است بدون وجود «دیگری»، اخلاق معنای واقعی خود را از دست می‌دهد؛ چرا که مفاهیم اخلاقی از جمله مفاهیمی هستند که در رابطة انسان با «دیگری» معنا و واقعیت پیدا می‌کنند و بیشتر به جنبه‌های مثبت انسان (اخلاقی و اجتماعی بودن) اشاره دارد. اما باتای به جنبه فردی انسان در باب مسائل اخلاقی اشاره داشته است.